Postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia

Ds. 1234/2023/ZN Warszawa, dnia 15 listopada 2023 r.

POSTANOWIENIE

o odmowie wszczęcia dochodzenia

Anna Kowalska - prokurator Prokuratury Rejonowej w Warszawie, po zapoznaniu się z materiałami sprawy Ds. 1234/2023/ZN w sprawie o czyn z art. 190a § 1 k.k.,

na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 305 § 1 k.p.k. w zw. z art. 325a § 2 k.p.k.

postanowił:

odmówić wszczęcia dochodzenia w sprawie mającego miejsce w dniu 10 października 2023 r. w Warszawie, województwa mazowieckiego, nękania Janiny Nowak, co wzbudziło u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia,

tj. o czyn z art. 190a § 1 k.k. - wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.).

UZASADNIENIE

Do Prokuratury Rejonowej w Warszawie wpłynęło zawiadomienie Janiny Nowak, z którego wynikało, że w dniu 10 października 2023 r. jej były chłopak - Robert Wiśniewski, w odstępach kilkunastu minut, w czasie wykonywania przez nią pracy w Szkole Podstawowej nr 12, wielokrotnie dzwonił na jej numer telefonu 555-123-456, uniemożliwiając normalne prowadzenia zajęć lekcyjnych.

Przesłuchana w charakterze świadka Janina Nowak wskazała, że rozstała się z Robertem Wiśniewskim około miesiąc temu. Od tego czasu ich relacje były koleżeńskie. W czasie jednej z niedawnych rozmów telefonicznych pokłócili się. Następnego dnia, gdy Janina Nowak prowadziła lekcje w Szkole Podstawowej nr 12 w Warszawie, Robert Wiśniewski usiłował się z nią skontaktować drogą telefoniczną. Po odebraniu pierwszego telefonu Janina Nowak oświadczyła mu, że "nie chce, aby do niej dzwonił, tym bardziej, że teraz ma lekcje z dziećmi". Pomimo tego oświadczenia Robert Wiśniewski wykonał około pięciu następnych, nieudanych połączeń oraz wysłał około trzech sms - ów różnej treści. Jak wynika z zeznań pokrzywdzonej, w późniejszym okresie - do dnia przesłuchania - sprawca nie kontaktował się z nią, a wysłane do niej wiadomości tekstowe nie zawierały żadnych treści mogących wypełniać znamiona innych przestępstw, np. groźby karalnej, znieważenia.

Zgromadzone w sprawie dane wskazują, że nie zostały wyczerpane znamiona przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. Występek ten polega na tym, że jego sprawca, przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej, wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność.

Na podstawie zeznań Janiny Nowak nie można uznać, że zachowanie Roberta Wiśniewskiego wyczerpało znamiona występku uporczywego nękania. Jego zachowanie nie przybrało bowiem formy "uporczywego nękania". Jakkolwiek znamię to jest ocenne i nieostre, bezsporne jest, że zachowanie sprawcy nie może mieć charakteru jednorazowego, lecz winno być powtarzalne w określonym przedziale czasu. Robert Wiśniewski usiłował około pięciu razy nawiązać kontakt z pokrzywdzoną, ale zauważyć należy, że zdarzenia te miały miejsce w ciągu jednego dnia, a co więcej - nie były kontynuowane w kolejnych dniach. Niezależnie od wymogu łącznego spełnienia elementu "uporczywości" i "nękania", oba wymagają wielokrotności zachowania sprawcy i - jako takie - są antynomią pojedynczego czy nawet kilkukrotnego zachowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2018 r., V KK 123/18; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2019 r., III KK 111/19).

Niezależnie od powyższych ustaleń, w zakresie niespełnienia znamion przestępstwa uporczywego nękania (stalkingu), wskazać należy, że zachowanie opisane przez pokrzywdzoną może być rozpatrywane pod kątem wykroczenia z art. 107 k.w., które polega na tym, że sprawca, w celu dokuczenia innej osobie, złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi.

Stąd, na podstawie art. 17§ 1 pkt 2 k.p.k., należało odmówić wszczęcia postępowania przygotowawczego w niniejszej sprawie, z uwagi na brak znamion zabronionego.

Anna Kowalska prokurator Prokuratury Rejonowej

Pouczenie:

Pokrzywdzonemu, instytucji wymienionej w art. 305 § 4 k.p.k. oraz osobie, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, wskutek którego doszło do naruszenia jej praw przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy i złożenia zażalenia na powyższe postanowienie do prokuratora właściwego do sprawowania nadzoru nad dochodzeniem. Jeżeli prokurator nie przychyli się do zażalenia, kieruje je do sądu (art. 306 § 1, art. 325e § 4, art. 465 § 2 k.p.k., art. 428 § 1 w zw. z art. 465 § 1 i 3 k.p.k.).

Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę organowi prowadzącemu postępowanie przygotowawcze celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.).

Jeżeli organ prowadzący postępowanie przygotowawcze nadal nie znajdzie podstaw do wniesienia aktu oskarżenia wyda ponownie postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia lub o jego umorzeniu. W takim przypadku pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 k.p.k., może wnieść akt oskarżenia w terminie 7 dni od daty doręczenia zawiadomienia o postanowieniu. Akt oskarżenia winien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 k.p.k.

Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 k.p.k.).

Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity. Zażalenie wniesione po upływie tego terminu jest bezskuteczne (art. 122 i 460 k.p.k.)

Zarządzenie:

I. Na zasadzie art. 100 § 4 i 140 k.p.k. odpis postanowienia doręczyć: Janinie Nowak, ul. Kwiatowa 12, 00-001 Warszawa

Anna Kowalska prokurator Prokuratury Rejonowej