Postanowienie w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości co do wykonania orzeczenia

II K 1234/23 Warszawa, dnia 24 sierpnia 2023 r.

POSTANOWIENIE

Sąd Rejonowy w Warszawie, Wydział V Karny, Sekcja do spraw Wykonywania Orzeczeń w składzie: Przewodniczący: Anna Kowalska Protokolant: Jan Nowak bez udziału Prokuratora Rejonowego w Warszawie

po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2023 r. w Warszawie

sprawy Adam Wiśniewski - syna Jana i Marii z domu Zielińskiej, urodzonego dnia 15 maja 1980 w Krakowie

skazanego za czyny z art. 286 § 1 k.k., z art. 62 ust. 1 i z art. 75 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

z wniosku Komendy Stołecznej Policji w Warszawie

w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości co do wykonania orzeczenia

na podstawie art. 156 § 1 k.k.w., art. 157 § 1 k.k.w., art. 479 k.k.w. i art. 480 k.k.w. postanowił:

odmówić Komendzie Stołecznej Policji w Warszawie rozstrzygnięcia wątpliwości co do wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2023 r. w sprawie II K 4321/22 w zakresie przepadku dowodów rzeczowych.

UZASADNIENIE

Adam Wiśniewski został skazany za czyny z art. 286 § 1 k.k., z art. 62 ust. 1 i z art. 75 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, w związku z czym orzeczono środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych określonych w wykazie dowodów rzeczowych opisanych na karcie 34 akt sprawy, z których znajdujące się tam pod pozycją nr 1 - w postaci 20 sztuk tabletek extasy oraz pod pozycją nr 2 - w postaci woreczka z zawartością marihuany zostały przekazane Komendzie Stołecznej Policji w Warszawie celem wykonania orzeczonego środka karnego.

Następnie Komenda Stołeczna Policji w Warszawie zwróciła się o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania orzeczenia w tym zakresie wnosząc o określenie w orzeczeniu sposobu dokonania przepadku dowodów rzeczowych poprzez ich zniszczenie po uprzednim wykorzystaniu dla celów szkoleniowych.

Uzasadniając wniosek Komenda Stołeczna Policji w Warszawie powołała się na brak określenia w orzeczeniu sposobu wykonania środka karnego oraz na treść art. 44 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zgodnie z którym Policja w celu przeciwdziałania narkomanii może posiadać, przechowywać oraz nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe i ich preparaty oraz prekursory w ilości niezbędnej do prowadzenia szkoleń. Wnioskodawca wskazywał również, iż orzeczenie zgodnie z wnioskiem ma służyć szkoleniom psów w zakresie wykrywania narkotyków.

Zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 k.k.w. organ wykonujący orzeczenie oraz każdy, kogo orzeczenie bezpośrednio dotyczy może zwrócić się do sądu o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania orzeczenia. Do tego należy podnieść, iż przedmiotem orzeczenia w tym przedmiocie może być jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do wykonania orzeczenia lub zarzutów co do obliczenia kary powstałych na skutek nie dość precyzyjnych czy zbyt ogólnych sformułowań zawartych w orzeczeniu lub w związku ze zdarzeniami, które nastąpiły po jego wydaniu. W postanowieniu tym nie można dokonywać zmian lub uzupełnień prawomocnego orzeczenia, które są podejmowane na podstawie innych przepisów, choćby konkretne orzeczenie było dotknięte oczywistymi wadami (postanowienie Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 15 lipca 2010 r. w sprawie III KK 123/10, OSNKW 2010/7-8/56).

W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek Komendy Stołecznej Policji w Warszawie, albowiem nie zachodzą tu jakiekolwiek wątpliwości odnoszące się do wykonania orzeczenia w zakresie orzeczenia w przedmiocie przepadku dowodów rzeczowych przekazanych wnioskodawcy.

Zaznaczenia wymaga fakt, iż treść wyroku w zakresie orzeczenia środka karnego w postaci przepadku dowodów rzeczowych jest jasna i wynika z konkretnej normy prawnej - art. 75 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, która przewiduje jedynie możliwość a nie obowiązek zarządzenia zniszczenia dowodów rzeczowych. To samo dotyczy przekazania wnioskodawcy odpisu wyroku celem wykonania środka karnego względem narkotyków określonych w wykazie dowodów rzeczowych pod pozycjami 1 i 2, które jest zrozumiałe i zgodne z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie wykazu przedmiotów, które w razie orzeczenia ich przepadku przekazuje się bezpośrednio innym organom niż właściwy urząd skarbowy (Dz. U. z 2015 r. poz. 2270) wydanego na podstawie art. 479 k.k.w.

Sąd również wskazuje, iż na podstawie art. 211 k.k.w. istnieje możliwość zarządzenia zniszczenia dowodu rzeczowego, którego przepadek orzeczono w postępowaniu karnym przez Sąd, jeżeli jego wartość jest nieznaczna, jednak nie dotyczy to przedmiotów, w zakresie wykonania przepadku których, w myśl przepisów kodeksu karnego wykonawczego czy cytowanego rozporządzenia właściwe są inne podmioty. Bowiem w takim przypadku, Sąd ma obowiązek bezzwłocznego przekazania im odpisu wyroku celem wykonania omawianego środka karnego i nie ma możliwości orzekania w przedmiocie określenia sposobu wykonania przepadku a w takiej sytuacji niewątpliwie jest wnioskodawca.

Sąd podnosi ponadto, iż wnioskodawcę obowiązują konkretne przepisy przewidujące sposób postępowania z przekazanymi mu dowodami rzeczowymi w celu wykonania ich przepadku (co zostało nawet częściowo przytoczone w uzasadnieniu wniosku) i to zarówno w zakresie możliwości wykorzystania ich dla celów szkoleniowych jak i odnośnie procedur zniszczenia, wobec czego orzekanie o tym przez Sąd i w istocie powtarzanie ich treści jest niecelowe.

Uwzględniając powyższe wywody oraz biorąc pod uwagę fakt, iż w sprawie nie wystąpiły jakiekolwiek wątpliwości na tle wykonania orzeczenia, tryb i sposób postępowania z przekazanymi wnioskodawcy jest określony odrębnymi i obowiązującymi go przepisami a także wskazując, iż pozytywne ustosunkowanie się do wniosku de facto spowodowałoby merytoryczną zmianę prawomocnego orzeczenia, do czego Sąd w postępowaniu wykonawczym nie jest właściwy, Sąd Rejonowy postanowił, jak na wstępie.

Zarządzenie:

1. odnotować 2. odpis postanowienia doręczyć: - Prokuratorowi Rejonowemu w Warszawie - skazanemu z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia - Komendzie Stołecznej Policji w Warszawie 3. przedłożyć wraz z wpływem zażalenia albo za 7 dni.